.comment-link {margin-left:.6em;}

4.7.06

 

Rain Dogs

Ξυπνάω με overcast. Στην πορεία μετατρέπεται σε εκείνη τη μορφή ψιχάλας που ανήκει στην κατηγορία drizzle, νομίζω. Αν στον καταραμένο τόπο το Μάη μήνα βρέχει διερωτώμαι τι έχει να πει ο συνήθης θυμόσοφος λαός για τα γεωγραφικά πλάτη όπου το ίδιο συμβαίνει αρχές Ιουλίου. Μανιοκαταθλιπτικός Nick Cave με συνοδεύει στο κέντρο, έπειτα αναλαμβάνει ο Tom Waits. Cookies συνοδεύουν τον καφέ. Έχω αυτή την αίσθηση ότι κάτι δεν είναι στη θέση του. Κάτι λείπει για να πειστώ ότι διακτινίστηκα ξαφνικά στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη. Είναι η μυρωδιά: νοτισμένο γρασίδι, απορρυπαντικό από τα laundries, ινδικό από κάποια κουζίνα, η παράξενη βραδινή χημική οσμή που λέγεται ότι προέρχεται από ζυθοποιίες. Εδώ επικρατούν άλλες ιστορίες. Θαλασσινός νοτιάς. Και μια ιδέα καυσαέριο.
Comments:
Η νοσταλγία είναι ο χειρότερος θάνατος, λένε.
 
More like deja vu. Η νοσταλγία πρέπει να περιλαμβάνει και fish and chips...
 
Καταπληκτικής αισθητικής blog...συνέχισε έτσι

[ineedfreshair.blogspot.com]
 
Μιλάς για την οσμή που μοιάζει με φρέσκα cornflakes?
 
@h2o: Ευχαριστούμε, και καλωσορίσατε στη μπλογκοκοινωνία.
@the passenger: Να τι παθαίνω για να μισώ τόσο τα cornflakes που ούτε καν γνωρίζω την οσμή τους. Κάτι σε πιο ξινό, που να σε πιάνει λίγο και στο λαιμό ίσως;
 
Δεν ξέρω...εγώ ρώτησα τους ντόπιους τόσο στο Manchester όσο και στο Εδιμβούργο -όπου η μυρωδιά αυτή είναι σχεδόν πάντοτε παρούσα-και μου είπαν ότι προέρχεται απο ζυθοποιεία.
 
Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?